Happy new year!

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΕΥΤΙΧΙΣΜΕΝΟΣ Ο ΝΕΟΣ ΧΡΟΝΟΣ

ΜΕ ΥΓΕΙΑ, ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ:)

Grand Theft Auto............Ελλάδα;;;

Aν ασχολείστε έστω και λίγο με τα videogames δεν μπορεί να μην γνωρίζεται την σειρά Grand Theft Auto της Rockstar η οποία έχει κατακριθεί από πολλούς εκτός του χώρου των videogames και κατά καιρούς έχει σοκάρει πολλούς άσχετους με τα videogames. Όλοι αυτοί βέβαια μάλλον ξεχνούν πως τα GTA απευθύνονται ΜΟΝΟ σε ενήλικες δηλαδή σε άτομα 18+ ετών. Τέλος πάντων επειδή έχω βαρεθεί να γράφω για αυτά ξανά και ξανά και επειδή στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι αυτό το θέμα, η ουσία είναι πως GTA θα βγαίνουν και θα βγαίνουν πολύ απλά γιατί κάθε GTA που κυκλοφορεί πουλά 20+ εκατομμύρια κομμάτια. Προσωπικά το πρώτο μου GTA ήταν το GTA III στο Playstation 2. Aν θυμάμαι καλά το είχα αγοράσει το 2003 και μάλιστα την πλατινένια έκδοση (platinum). Πέρα από το γεγονός ότι καταευχαριστήθικα το game αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν πως στο βιβλιαράκι οδηγιών κάπου πίσω έλεγε ‘’Τhis is America’’. Δηλαδή το έγκλημα, η κοινωνική σήψη, οι πουτάνες στους δρόμους, οι διεφθαρμένοι μπάτσοι, οι οδηγοί που βρίζουν και πλακώνονται στους δρόμους, τα γκομενάκια με τα ρολερς, η κάθε λογής ανθρώπινη φυλή που συνυπάρχει μαζί με τις άλλες στην αμερικανική κοινωνία, τα γκέτο, ο ρατσισμός, η οπλοχρησία, τα ναρκωτικά, η υποκουλτούρα…..όλα αυτά ή και αυτά είναι μέσα στο ‘’this is America’’. Κάποια χρόνια αργότερα βρήκα μια εικόνα στο διαδύκτιο, ήταν ένα box art εμπνευσμένο καθαρά από τα box arts των GTA που είχε πάνω του διάφορες σημαντικότατες φιγούρες της σύγχρονης ελληνικής μίζερης και εμετικής πραγματικότητας με τίτλο Grand Theft Auto: Athens! Κάποιος ωραίος τύπος είχε την έμπνευση να φτιάξει, λογικά με photoshop αυτή την εικόνα, ήταν η περίοδος που ήρθε η τρόικα στην Ελλάδα για να μας πηδηξεί κυριολεκτικά, ήταν τότε που έγιναν και ταραχές, άσχετα αν από τότε δεν έγινε κάτι άλλο και όλοι δεχόμαστε σαν ωραία πρόβατα όσα γίνονται, αν και στις πρόσφατες εκλογές ούτε οι μισοί δεν ψήφισαν, καλό σημάδι αυτό…. Τέλος πάντων με αφορμή αυτήν την εικόνα κάναμε ένα thread στο gamers odyssey με τον καθένα να γράφει την άποψη του για το πώς θα μπορούσε να είναι ένα ελληνικό GTA….

Titus

Μετά από την απίστευτα εύστοχη φωτογραφία που πόσταρε ο Μπιγκ Μπος, μου ήρθε η ιδέα να ανοίξω ένα θέμα στο οποίο θα επιδοθούμε σε ακατάσχετες εικασίες πάνω στο πώς θα μπορούσε να είναι ένα τέτοιο παιχνίδι.

Δηλαδή, όλοι ξέρουμε πώς θα ήταν το gameplay και το στήσιμο. Free roaming, τσιμεντούπολη, πλούσια Β.Π., σηκωμένες μύτες στη Γλυφάδα, ένα downtown μπάχαλο, διασκεδασούπολεις στο Γκάζι, την Πανόρμου και το Κολωνάκι, Γκέτο στην Ομόνοια, ανερχόμενα Δ.Π., εργατούπολεις στις περιοχές γύρω από τον Πειραιά...Για σενάριο αφήστε τα, οι τελευταίοι 12 μήνες κάνουν και για επιστημονική φαντασία. Το ζήτημα είναι...

Ποιός θα ήταν ο ιδανικός πρωταγωνιστής σε ένα τέτοιο παιχνίδι? Θα ήταν ένας τύπος σαν το Max Payne (τίμιος απογοητευμένος δημόσιος υπάλληλος)? Ένας τύπος σαν το Nico Bellic (μετανάστης βουτηγμένος στο έγκλημα γιατί είναι το μόνο που ξέρει να κάνει και δε μπορεί να ξεφύγει από το φαύλο κύκλο)? Ένας μελλοντικός άνεργος φοιτητής, χωμένος σε φοιτητικές οργανώσεις με βρώμικα κονέ στην Άγρια Δύση του ελληνικού πανεπιστημίου? Ένα λαμόγιο με κοστούμι και γραβάτα που γλείφει τους έχοντες? Ένας απελπισμένος οικογενειάρχης? Ένας τύπος της γενιάς των 700 (και πλέον 500) ευρώ που δουλεύει σερβιτόρος - ντελίβερι - πωλητής και προσπαθεί να βρει διέξοδο? Ένας μπάχαλος των Εξαρχείων (για το απαραίτητο ιδεολογικό στίγμα) ή ένας κουκουλοφόρος ρουφιάνος της Αστυνομίας (για το απαραίτητο αντιταξικό υπόβαθρο)? Ένας τσόγλανος από καλή οικογένεια που κάπως πήγε για μαλλί και βγήκε κουρεμένος? [καλτ] Μια γιαγιά που της κόβουν τη σύνταξη [καλτ]? Ένας αδιάφθορος ρεπόρτερ? Ένας διεφθαρμένος ρεπόρτερ? Μια βίζιτα πολυτελείας που βρίσκεται χωμένη σε μίζες, πολιτικούς, off-shore εταιρίες και εξεταστικές επιτροπές?

Πραγματικά, διαβάζοντας την τελευταία παράγραφο και παρά την απόπειρά μου να κάνω πλάκα, με παγώνει λίγο το γεγονός ότι μπορούν τόσοι χαρακτήρες του Greek Reality να ταιριάξουν σε ένα παιχνίδι σαν το Grand Theft Auto. Αυτό που σίγουρα θα μας διασκεδάσει (και θα μας πικράνει) θα είναι να προσπαθήσουμε να στήσουμε εμείς το αθηναϊκό αντίστοιχό του: χαρακτήρες, αποστολές, μέρη που θα διαδραματιζόταν, πιθανόν ατάκες, πραγματικά πρόσωπα που θα μπορούσαν να εμφανίζονται, σεναριακή εξέλιξη, πρωταγωνιστές...

Η μπάλα σε σας λοιπόν!

TheCursed

Κάψιμο, απλά κάψιμο.

Το πιο γαμάτο, που πάντα σκεφτόμουν εγώ, είναι να περπατάς και να σου βγάζει τα ονόματα των αντίστοιχων περιοχών. Για την Αθήνα συγκεκριμένα "Omonia Square" ή "Kolonaki" ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο. Μα πόσο έπος.

Το άλλο γαμάτο θα είναι ότι εκτός από τα κλασικά gang wars και τους μικροεγκληματίες θα υπάρχουν και εξεγέρσεις με σπάσιμο καταστημάτων και επέμβαση από τα Μ.Α.Τ., καθημερινό φαινόμενο πλέον στην Ελλάδα γαρ.

Ο ιδανικός χαρακτήρας νομίζω θα ήταν ένας συνδικαλιστής φοιτητής, κομματόσκυλο κάποιας παράταξης, ο οποίος θα υπηρετεί τον κομματικό φορέα αυτής, για να αναδειχτεί πολιτικά.

BigBOSS (εγώ δηλαδή)

Nομίζω πως ήρωας σε ένα τέτοιο game θα έπρεπε να ήταν ένας τύπος έξω από κάθε παράταξη και ιδεολογία, που θα βρισκόταν σε μια κατάσταση μπλεγμένος χωρίς να το θέλει. Αυτό μας έχει δείξει η Rockstar τελευταία με τον Niko Βellic (GTA IV) και John Marston (RDR). Και οι δύο έχουν ξεφύγει από το "παράνομο" παρελθόν τους, το οποίο πλέον επικρίνουν (καθώς και αυτό που λέμε "σύστημα") και προσπαθούν να πορευτούν στον ορθό δρόμον no matter what.

Στο GTA:Athens τώρα θα έπρεπε φυσικά να υπήρχαν και gangs, αλβανική, ρώσικη, πακιστανική, κινέζικη κτλ..... Επίσης πολύ καλή ιδέα θα ήταν να πήγαινες σε γυράδικα και να έτρωγες σουβλάκι ή πιτόγυρα για αναπλήρωση ενέργειας. Λέξεις σαν το "μάλακας" "άει μαμήσου" "πουσταρ**ες" και κτλ θα ήταν επιβελβημένο να έπεφταν σύννεφο από τους npcs. Επίσης συχνό φαινόμενο σε ένα τέτοιο game θα έπρεπε να ήταν τα επεισόδια μεταξύ και των οπαδών των ομάδων.

Lloyd

Ο TheCursed δεν ήθελε και πολύ για να βγάλει την αντικομμουνιστική του χολή


Στο θέμα μας: μην ξεχνάμε τον πολιτικό αρχηγό ο οποίος προφανώς και δεν θα πρέπει να εμπλέκεται σε αποστολές που θέτουν τη ζωή του σε κίνδυνο όμως το παιχνίδι του θα είναι σε mode Phoenix Wright όπου θα πρέπει να πει το σωστό πράγμα τη σωστή στιγμή, να "μαχαιρώσει πισώπλατα" τους αντιπάλους του και να πείσει τον κόσμο ότι πρέπει να παίρνει λιγότερα για το καλό της χώρας.

Η' τον τυπάκο που πάντα γούσταρε τον τόπο που ζούσε, μότο του ήταν το "όλα καλά ρε Τάκη" και τώρα που πλέον δεν μπορεί να ζει με τέτοιες ψευδαιθήσεις γιατί η κατάσταση είναι εξώφθαλμη, πέφτει στα ναρκωτικά (bonus πίστες χρώματος εντόνου ροζ με ιπτάμενους ελέφαντες και λοιπά ζωάκια).

Η' ακόμη και τον γκαυλωμένο εθνικιστή Ελληναρά, ο οποίος είναι πεπεισμένος ότι για την κατάσταση της πόλης φταίνε αποκλειστικά οι "βάρβαροι" και εκμεταλλεύεται τα μπάχαλα πουσυμβαίνουν στον κόσμο για να σκοτώνει τυχαία επελεγμένους μετανάστες (rival του χαρακτήρα Nico Belic).

Personal favorite:Ο Βδελυρός ασφαλίτης, ο οποίος θα έχει ΚΑΙ stealth αποστολές, καθαρά επηρεασμένες από το Splinter Cell: Double Agent.

Γενικά το game έχει απίστευτες δυνατότητες: θα μπορούσαν να υπάρχουν mini - games π.χ. racing όπου εκεί θα παίρνεις ρόλο άσχετου gamer ο οποίος παρόλο τον πανζουρλισμό που συμβαίνει θα προσπαθεί να τερματίσει ανενόχλητος και πρώτος στο καινούριο Collin McRae (ενώ στο background θα περνάνε πορείες, μολότωφ θα πέφτουν μέσα στο σπίτι του, θα καίγεται η μάνα του κιάλλα τέτοια, αλλά αυτός στ'αρχίδια του).

Πιστεύω ότι ο καλύτερος τρόπος να προσεγγίσει μια εταιρία ανάπτυξης ένα παιχνίδι βαρύτητας του Grand Theft Auto: Athens είναι να παίζεις όλους τους ρόλους, βλέποντας τα πράγματα από διαφορετική σκοπιά. Στην κορύφωση δε επειδή τα συμφέροντα σχεδόν όλων των προαναφερθέντων συγκρούονται εκ των πραγμάτων το παιχνίδι θα σε καλούσε να επιλέξεις στρατόπεδο. Προφανώς και θα υπήρχαν διαφορετικά endings (ενδεικτικά, good ending: επανάσταση, bad ending: ο κόσμος να δουλεύει τσάμπα).

Υ.Γ: Επικό θέμα.

BigBOSS

Πλάκα πλάκα άμα το GTA IV στο pc είχε τόσο ελεύθερο σύστημα moding, έχει; , (όπως έχουν άλλα pc games) ίσως Έλληνες gamers με ταλέντο στο moding να έκαναν ένα GTA: Athens.

Imrahil

Μετά τον τερματισμό, η Αθήνα δεν θα τον χωράει, αφού έχοντας προδώσει τους πάντες και τα πάντα, όλοι θα ήταν πλέον εναντίον του. Οι μπάτσοι θα τον πυροβολούσαν εν ψυχρώ, στα Εξάρχεια θα του πετούσαν μολότωφ, στην Ομόνοια θα τον κυνηγούσαν με ακόντια και θα έπαιρνε κλήσεις από εξεταστικές γιατί το όνομά του θα είχε εμπλακεί σε Siemens, Βατοπέδι και δομημένα ομόλογα. Εκεί θα ταίριαζε ένα DLC Thessaloniki City Stories(ή GTA:St. Dimitrios) στην οποία θα τον υποδέχοταν αναλόγως με την επιλογή χαρακτήρα τα τοπικά κομματόσκυλα, ο ξάδελφος του ο Αλί που έχει ανελιχθεί ως φουσκωτός στα μπουρδέλα του Βαρδαρίου, ένας δικός του ΕΑΑΚιτης με διασυνδέσεις στους Πυρήνες της Φωτιάς που σε όλη τη διαδρομή μέχρι το κρυσφήγετο του εξηγεί πως να αναγνωρίζει δαπιτες, ένας Χρυσαυγίτης που μπινελικώνει όποιον μελαμψό μπει στο λεωφορείο ή ένας Παοκτσής που τα μυαλά του θα πονάνε και θα ψάχνει αθηναϊκές πινακίδες για να αποδώσει δικαιοσύνη.
Θα μπορούσε να διαλέξει ένα από τα 3 factions και να σπάει συνδέσμους άλλων ομάδων και να πηγαίνει στο γήπεδο να παίζει mini-games στα οποία θα πρέπει να πετύχει τον Τζόρτζεβιτς με Μαλαματίνα. Στον τερματισμό θα γινόταν μεγαλοπαράγοντας, θα είχε πούρο,οι οπαδοί θα τον γουστάρανε τρελά γιατί είναι παιδί της πιάτσας και ξέρει να κουμαντάρει το παρασκήνιο, δε θα έμπαινε φυλακή παρά τις καταδικαστικές αποφάσεις εναντίον του, θα έπαιρνε πρωταθλήματα με προσφυγές και θα έμενε σε μια βίλλα στο Πανόραμα σνιφάροντας ζάχαρη άχνη.

BigBOSS

Εδώ που τα λέμε οι εξεγέρσεις (riots) είναι καλή ιδέα και για τα κανονικά GTA. Θα έδιναν ζωντάνια στις πολέις του παιχνιδιού (και άλλα τυχαία events) γιατί έτσι όπως είναι δεν γίνεται σχεδόν τίποτα το ιδιαίτερο.

Τώρα από το GTA: Athens δεν θα μπορούσε να λείπει και ο κορυφαίος Έλληνας μπάτσος....................δηλαδή ο Θεοχάρης!

Rampater

Θυμαμαι ατακα απο Δυο Ξενους:
- Κανενας εντιμος μπατσος δεν υπαρχει να μας βοηθησει;
- Υπαρχει ενας αλλα παιζει σε σειρα.

Ryu gr

respect!

Linkmastersword

Εγώ θα'θελα να αλλάξει το gta. (Ενοοώ, στο game πως μπορεις να κανεις πιο χαλια την Αθήνα, αφού ήδη χάλια είναι)
Δηλαδή: Η Αθήνα είναι γ@μημενη, και εσυ είσαι ένας νέος, που είσαι αντιμέτωπος με τους υπευθυνους, οι οποίοι θα βάλλουν βόμβες και κτλ.
Ναι, να παιρνεις το μερος του προστατη της χώρας. Οι συμμορίες εκατομμυριες, δεν συνεργάζεσαι με κανένα, ούτε με την Αστυνομία, και παίζεις μπάλα. Μπαίνεις σε αναρχικες συμμοριες σαν ντετεκτιβ κααι βρίσκεις ίχνη.
Βρίσκεις μέχρι και την Τζούλια και αλλάζει το παιχνίδι για τα καλά.
Ερημωμένη η πόλη χωρις λεφτα, γίνεται και πόεμος αλλά δεν έχει σχέση με gta αυτό οπότε Call of Duty Athens(Greece) at War αμέσως μετά!
Στο τέλος σκάνε οι Αμερικάνοι οι οποίοι είναι στο διάστημα Ατομικές βόμβες και πεθαίνουν όλοι.

Ά και επίσης στο game οι Αστυνομία σε έχει για τρομοκράτη και είσαι μπλεγμένος!

http://www.gamers-odyssey.com/forums/showthread.php?t=1392

Φυσική επιλογή και Δαρβίνος

O Κάρολος Δαρβίνος, Άγγλος φυσιοδίφης έφερε επαναστατικές αλλαγές στην ανθρώπινη γνώση διαμορφώνοντας την θεωρία της εξέλιξης των βιολογικών ειδών. Γεννήθικε στο Σριούσμπερι του Σριόψερ το 1809 και πέθανε στο Ντάουν του Κεντ το 1882. Ήταν γιος γιατρού και ο παππούς του ήταν πολυμαθής φυσικός, ποιητής, φιλόσοφος και εφευρέτης. Ο Δαρβίνος έχασε την μητέρα του σε ηλικία οχτώ χρονών. Στο σχολείο υπήρξε μέτριος μαθητής. Στο πανεπιστήμιο σπούδασε για δύο χρόνια ιατρικές σπουδές αλλά οι χειρουργικές επεμβάσεις του προξενούσαν ναυτία, κατόπιν ακολούθησε θεολογικές σπουδές τις οποίες όμως παραμελούσε. Γνωρίστηκε με τον Τζόν Χένσλοου καθηγητή της βοτανικής που παρακίνησε το ενδιαφέρον του Δαρβίνου για την φυσική ιστορία.

Ο Χένσλοου το 1831 τον παρακίνησε να επιβιβαστεί ως φυσιοδίφης στο πλοίο "Μπιγκλ" για ένα επιστημονικό υδρογραφικό ταξίδι στην νότια Αμερική και στον Ειρηνικό ωκεανό το οποίο διήρκησε πέντε χρόνια. Στη Βραζιλία έρχεται σε επαφή για πρώτη φορά με το τροπικό δάσος και στην Αργεντινή ανακαλύπτει τα πρώτα απολιθώματα. Στη γη του πυρός συναντά μία φυλή τόσο πρωτόγονη που δύσκολα θα χαρακτηριζόταν ανθρώπινη. Στη Χιλή υπήρξε μάρτυρας σεισμού και παρατήρισε τις επιδράσεις του στην ανύψωση του εδάφους και την σχέση του με την ηφαιστειακή έκρηξη. Στα υψίπεδα των Άνδεων τον δάγκωσαν νοσογόνα έντομα. Επισκέφθηκε τα νησιά Γκαλαπάνγκος, την Ταιτή, τη Νέα Ζηλανδία, την Αυστραλία, την Νότιο Αφρική και επέστρεψε στην Αγγλία τον Οκτώβριο του 1836.

Μετά την επιστροφή του ο Δαρβίνος κατάλαβε από την συγκριτική ανατομία και την παλαιοντολογία ότι το κάθε είδος δεν παραμένει αμετάβλητο αλλά εξελίσσονταν σε άλλα είδη με κοινό πρόγονο. Επίσης πίστικε ότι η επιλογή έπαιζε ενεργό ρόλο κατά την δημιουργία των ειδών στη φύση. Έτσι διατυπώθηκε η αρχή της φυσικής επιλογής. Το 1850 δημοσίευσε απο κοινού με τον Γουάλας έκθεση για την εξέλιξη και την φυσική επιλογή και το 1859 μία περίληψη για την καταγωγή των ειδών. Το σύγγραμα αυτό στάθηκε η αιτία να αποκτήσει πολλούς εχθρούς που ανήκαν σε δύο κατηγορίες. Στην πρώτη κατηγορία συγκαταλέγονται επιστήμονες της παλιάς σχολής. Στην δεύτερη κατηγορία ανήκαν οι υποστηρικτές της κατά γράμμα θρησκευτικής πίστης διότι εάν η εξελικτική θεωρία ήταν σωστή τότε η περιγραφή της δημιουργίας στο βιβλίο της γενέσεως της παλαιάς διαθήκης ήταν λανθασμένη. Ακόμη αν η εξέλιξη ενεργούσε αυτόματα μέσω της φυσικής επιλογής τότε δεν υπήρχε χώρος για θεική επέμβαση στη δημιουργία των φυτών, των ζώων και του ανθρώπου.

Ο Δαρβίνος συγκρατεί δύο θεμελιώδεις έννοιες: τον αγώνα για την επιβίωση και την φυσική επιλογή. Από το 1837 αρχίζει να σκέφτεται πάνω στην προέλευση των ειδών, σύγγραμα που δημοσιεύθηκε το 1859. Η θεωρία που πρωτάθηκε από τον Δαρβίνο είναι η εξής: οι αλλαγές των συνθηκών του περιβάλλοντος (κλίμα και τροφή) προκαλούν την εμφάνιση ποικιλιών, δρώντας είτε πάνω στα σωματικά είτε στα αναπαραγωγικά κύτταρα. Οι πληθυσμοί αυξάνονται, ο αγώνας για επιβίωση είναι αναγκαίος, κάθε άτομο ανταγωνίζεται τα όμοια του για την διάθεσιμη τροφή και για τον χώρο. Τα άτομα των πλεονεκτηκών ποικιλιών θα επιβιώσουν και θα τις κληροδοτήσουν στους απογόνους τους. Κάθε μειονεκτικό είδος θα εξαφανισθεί. Η επιβίωση των ικανότερων μορφών είναι ένα είδος διαλογής που ονομάζεται φυσική επιλογή και που οδηγεί στην επιβίωση του καταλληλότερου τύπου.

Η εξέλιξη προκύπτει λοιπόν από την ποικιλομορφία και τον ανταγωνισμό. Μια φτωχή ποικιλομορφία συνδιασμένη μέ έντονο ανταγωνισμό προκαλεί την εξαφάνιση ενός είδους. Η μεγάλη ποικιλομορφία και ο έντονος ανταγωνισμός εξασφαλίζουν την εξέλιξη και τη διαφοροποίηση των ειδών.

Ο Δαρβινισμός στηρίζεται στην ποικιλότητα των μορφών αλλά η πλειονότητα των ποικιλιών αφορά σωματικές αλλαγές μη κληρονομικές, έτσι η εμβέλεια της θεωρίας περιορίζεται κατά πολύ. Το δεύτερο αρνητικό στοιχείο αφορά το πλεονέκτημα που προσφέρει μία τυχαία ποικιλία μορφών. Η εκτίμηση του πλεονεκτήματος ή της χρησιμότητας είναι δύσκολη. Η μεταβολή είναι ευνοική υπό ορισμένες συνθήκες ή αποτελεί μειονέκτημα σε διαφορετική κατάσταση.

Η επιβίωση των καλύτερα προσαρμοσμένων είναι επίσης αυταπάτη. Παρατηρείται η διατήρηση ενός μέσου τύπου με ταυτόχρονη εξαφάνιση των μειονεκτηκών.
Ποιοτική η φυσική επιλογή δεν δημιουργεί τίποτα το νέο, η δράση της είναι μάλλον ποσοτική και τονίζει ή περιορίζει την έκφραση ορισμένων χαρακτήρων.

Η εξέλιξη έχει γίνει δεκτή απο όλους γενικά τους βιολόγους. Αν και στην ηπειρωτική δυτική Ευρώπη υπάρχουν ορισμένες διαφορετικές απόψεις, στο σύνολο τους οι βιολόγοι και αρκετοί άλλοι θεωρούν τη φυσική επιλογή ως το αίτιο της εξέλιξης. Αντιρρήσεις από θεολογική και μερικές από πολιτική σκοπιά.

Στα διακόσια πλέον χρόνια που πέρασαν από την έκδοση της προέλευσης των ειδών του Δαρβίνου, η εξελικτική βιολογική επιστήμη έχει απαντήσει σε πολλά ερωτήματα και έχει δημιουργήσει πολύ περισσότερα. Αν και οι νέες πληροφορίες συχνά υποχρεώνουν σε επανεξέταση ορισμένων απόψεων όπως είναι πχ οι ρυθμοί των εξελεκτικών αλλαγών ή η ύπαρξη γενετικής ποικιλότητας μέσα στους πληθισμούς, το κύριο σώμα της θεωρίας της εξέλιξης παραμένει σταθερά κατοχυρωμένο.

V for Vendetta

Όπως, πιστεύω, αρκετοί θα γνωρίζεται πως η ταινία των αδελφών Wakofski (δημιουργών και της τριλογίας Matrix) βασίζεται στο ομώνυμο comic που κυκλοφόρησε σε 10 τεύχη από τον Μάρτιο του 1982 έως και τον Μάιο του 1989. Κάθε ένα από τα δέκα τεύχη που συνολικά κυκλοφόρησαν περιείχε και συγκεκριμένα επεισόδια με κεντρικό ήρωα, φυσικά μα πιον άλλον, τον V έναν μυστηριώδη μασκοφόρο τύπο, που ποτέ δεν αποκαλύπτει το προσωπο και την ταυτότητα του και ο οποίος μάχεται, σε ένα μετα-αποκαλυπτικό Λονδίνο (post apocalyptic), εναντίον ενός αυταρχικού καθεστώτος ή καλύτερα εναντίον του πολιτικού συστήματος που μέσω της προπαγάνδας και της πλήσης εγκεφάλου των ανθρώπων με την βοήθεια μέσων του σύγχρονου πολιτισμού (τηλεόραση, ραδιόφωνο, εφημερίδες κτλ) προσπαθεί να κατευθύνει τους πολίτες προς συγκεκριμένες κατευθύνσεις που το εξυπηρετούν και να "υποτάξει" τις συνειδήσεις τους. Εμπνευστής και δημιουργός είναι ο Alan Moore, ενώ David Lloyd φρόντισε για τα σχέδια που συνοδεύουν το κείμενο και για τoν γενικότερo καλλιτεχνικό χαρακτήρα του comic.

Στην ταινία ο V, ο οποίος έχει σαν ορμητηριό του κάτι σαν έπαυλη ή κάστρο το οποίο όμως είναι μυστικό και υπόγειο, έχει ως στόχο να τινάξει στον αέρα το αγγλικό κοινοβούλιο στο Λονδίνο, κάτι το οποίο προσπάθησε ανεπιτυχώς να κάνει και ο Guy (ή Guido) Fawkes στις αρχές του 17ου αιώνα (1606). Η αποτυχία αυτή στοίχισε στον Fawkes την ζωή του, καθώς αμέσως μετά συνελήφθει από τις διωκτικές αρχές και απιγχονίσθει. O Fawkes ήταν μέλος ομάδας συνομωτών που είχε ως στόχο την θανάτωση του βασιλιά της Αγγλίας James Α' καθώς και των περισσοτέρων μελών της βουλής των λόρδων με την ανατίναξη του κοινοβουλίου όταν όλοι οι παραπάνω βρίσκονταν μέσα σε αυτό. Βέβαια όπως προείπα η ενέργεια δεν στέφθηκε από επιτυχία. Αυτή η απόπειρα έμεινε γνωστή ως "Gunpowder Plot".

H ματωμένη εκστρατεία

Το ιστορικό μυθιστόρημα του Steven Pressfield αφηγείται την ιστορία ενός στρατιώτη του Μακεδονικού στρατού, του Μαντίθεου από την Απολλωνία, (βρίσκεται στην περιοχή νότια της λίμνης Βόλβης, κεντρική Μακεδονία) κατά την εκστρατεία του Μακεδονικού στρατού και των υπόλοιπων Ελλήνων από την νότια Ελλάδα, ενός στρατού που είχε όμως πλέον εμπλουτισθεί και με ξένους λαούς, από την διαλυμένη πια περσική αυτοκρατορία, όπως Πέρσες, Μήδους, Καππαδόκες και λαούς της Μεσσοποταμίας, στις χώρες της κεντρικής Ασίας που σήμερα αποτελούν το σημερινό Αφγανιστάν και είναι η Αρία, Βακτριανή, Αραχωσία, Σογδιανή, και Δραγγιανή. Οι επιτελείς του Αλεξάνδρου πίστευαν πως η συγκεκριμένη εκστρατεία θα διαρκούσε λίγους μήνες, όμως διαψεύστηκαν οικτρά καθώς κράτησε τρία ολόκληρα χρόνια, από το 330 π.Χ. με την είσοδο του στρατού του Αλεξάνδρου στα Αρτάκακνα, πρωτεύουσα της Αρίας έως το 327 π.Χ. οπότε και ο Αλέξανδρος έκλεισε ειρήνη με τον σατράπη Οξυάρτη, αναγνωρίζοντας ο τελευταίας τον Αλέξανδρο ως ηγεμόνα του και δίνοντας του ως γυναίκα την κόρη του Ρωξάνη. Η συγκεκριμένη εκστρατεία ήταν η πιο δύσκολη και αιματήρη για τον Αλέξανδρο, καθώς ο εχθρός μην τολμώντας να τον αντιμετωπίσει σε μάχη εκ παρατάξεως, επιδόθηκε σε ένα συνεχή ανταρτοπόλεμο που κόστισε στους Μακεδόνες και υπόλοιπους Έλληνες τόσο σε έμψυχο υλικό αλλά κυρίως καταράκωσε το ηθικό τους, με βαρβαρότητες και αγριότητες εκατέρωθεν όπως συμβαίνει σε κάθε πόλεμο. Μέσα σε αυτο το χάος του πολέμου ο Μαντίθεος, θα επιρρεασθεί βαθιά μες στην ψυχή του, καθώς ενώ πήγε σε αυτόν τον πόλεμο για την τιμή της πατρίδας του αλλά και τη δικιά του καθώς και για να τιμηθεί και να τον θυμούνται ως ήρωα όπως τον Αχιλλέα-->

(αυτό συνέβαινε σχεδόν με όλους τους Έλληνες της εποχής, χαρακτηριστικά ο Αισχύλος που πήρε 13 πρώτα βραβεία στους ποιητικούς αγώνες των μεγάλων διονυσίων, και το όνομα του έχει μείνει αθάνατο, θεωρούσε πως το μεγαλύτερο κατόρθωμα της ζωής του και για αυτό ήθελε να τον θυμούνται, είναι το ότι πολέμησε τους Πέρσες και μάλιστα τραυματίστηκε στην μάχη του Μαραθώνα το 490 π.Χ. καθώς και στις ναυμαχίες του Αρτεμισίου το 480 π.Χ. και της Σαλαμίνας το 479 π.Χ. Μάλιστα συνέθεσε και μια επιγραφή πριν πεθάνει στην Γέλα ""Αισχύλον Ευφορίωνος Αθηναίον τόδε κεύθει μνήμα καταφθίμενον πυροφόροιο Γέλας·αλκήν δ' ευδόκιμον Μαραθώνιον άλσος αν είποι και βαθυχαιτήεις Μήδος επιστάμενος"" δηλαδή ""Τον γιο του Ευφορίωνα τον Αθηναίο Αισχύλο κρύβει νεκρόν το μνήμα αυτό της Γέλας με τα στάρια· την άξια νιότη του θα ειπεί του Μαραθώνα τ' άλσος κι ο Μήδος ο ακούρευτος οπού καλά την ξέρει"".)

-->δεν βρήκε εκεί πουθενά την τιμή, παρά μόνο τον πόνο και την δυστιχία σε εκείνον "τον καταραμένο και αφιλόξενο κόσμο με τους απάνθρωπους και απολίτιστους, δίχως μπέσα" όπως αρκετές φορές θα πει βαρβάρους. Κατά την διάρκεια των περιπετειών του θα χάσει πολλά αγαπημένα πρόσωπα όπως τους αγαπημένους φίλους του Λυγαίο (με τον οποίο ξεκίνησε από την Απολλωνία) και Τολμίδη, τον αδελφό του Ηγήμονα, καθώς και την ιθαγενή γυναίκα του Σινάρ και τον νεογγένητο γιο του Ηγήμονα που σφάχτηκαν από τον αδελφό της και δύο ξαδέρφια του, καθώς η Σινάρ πηγαίνοντας με τον εισβολέα ντρόπιασε την φυλή και την οικογένεια, και έπρεπε να εφαρμοσθεί η Α' σάαρα που έγκειται στο τρίπτυχο "τιμή - προσβολή - δικαιοσύνη". Το βάρος της ντροπής ήταν μεγάλο και μόνο με αίμα, σύμφωνα με την φιλοσοφία τον ημιάγριων φυλών μπορούσε να ξεπλυθεί. Η ειρωνεία της υπόθεσης είναι πως πολλές φορές ο άλλος αδελφός του Μαντίθεου, ο Φίλιππος, καθώς και ο Στέφανος ένας ανώτερος του λόχου του, του είχαν προτείνει να μισθώσουν δολοφόνους ή να πάνε οι ίδιοι να καθαρίσουν τον Μπαζ ,όπως λέγονταν ο αδελφός της Σινάρ, και τα δύο του ξεδέλφια που αποτελούσαν τα μοναδικά αρσενικά μέλη της οικογένειεας της Σινάρ, και που αυτά ήταν που έπνιγε το βάρος της ντροπής και αποτελούσαν διαρκή απειλή. Αλλά ο Μαντίθεος εφαρμόζοντας μάλλον από αφέλεια, το μακεδονικό έθιμο που απαγόρευε να σκοτώσει συγγενείς της νύφης, δεν δεχόταν αρχικά τις προτάσεις τους, αλλά και όταν δέχτηκε ήταν πολύ αργά και είχε τρομερές τύψεις που του έτρωγαν τα σώψυχα.

Πέρα από το χαμό των αγαπημένων του προσώπων ο Μαντίθεος θα σοκαρισθεί πολύ πιο πριν όταν ως "στραβάδι" θα κληθεί από τον λοχαγό του να σκοτώσει εν ψυχρό με έναν "σπαρτιατικό αντεροβγάλτη" (σπαρτιατικό κοντό ξίφος, σαν μεγάλο μαχαίρι) έναν ηλικιωμένο γέροντα σε ένα χωριό της Αρίας όπου και όλοι οι κάτοικοι σφαγιάζονται από τους Μακεδόνες ως αντίποινα για την κατακρεούργηση μια ομάδας Μακεδόνων στρατιωτών από τους ντόποιους (τους έκοβαν τα μέλη, τους σούβλιζαν και τους έκαιγαν ζωντανούς) ωστε να του φύγει ο φόβος από πάνω του. Μάλιστα πολλές φορές οι συντροφοί του θα πουν στον Μαντίθεο πως είναι προτιμότερο σε αυτήν την καταραμένη γη να σφάζει όποιον ντόπιο βλέπει παρά να τον πάρει ως αιχμάλωτο, μόνο έτσι θα φύγει ζωντανός. Ο Μαντίθεος περιγράφει με πόσο ψυχρό και επαγγελματικό τρόπο, χωρίς δεύτερη σκέψη, οι συμπολεμιστές του σφάζουν κατοίκους αλλά και αντάρτες, μάλιστα λέει τους αποτελειώνουν τόσο γρήγορα που οι τελευταίοι δεν βγάζουν άχνα. Όλα αυτά αρχικά τον σοκάρουν, του ήταν αδιανόητο να σκοτώσει έναν ανηπεράσπιστο άνθρωπο, πόσο μάλλον έναν γέροντα. Μάλιστα στην ειβολή των Μακεδόνων στο χωριό της Αρίας (βλέπε πιο πάνω) ο ίδιος ήταν ο μοναδικός που δεν είχε αίματα πάνω του καθώς δεν είχε σκοτώσει κανέναν και έτρεχε εδώ και κει να βρει κάναν σκοτωμένο για να πασαληφθεί με το αίμα του, ώστε να μην κατηγορηθεί από τον στρατό ότι δεν βοήθησε και δεν συμμετείχε στις πράξεις των συμπολεμιστών του. Βέβαια όπως είπα και πριν, αναγκάσθηκε τελικά από τον λοχαγό του να ξεκοιλιάσει τον γέροντα.

Hindu Kush
Αργότερα όμως και όσο προχωρούσε η εκστρατεία στις χώρες του σημερινού Αφγανιστάν, ο Μαντίθεος, ως ιππέας του ιππικού του Αλεξάνδρου που μάλιστα προβιβάσθηκε σε ημιλοχίτη, θα σκοτώνει και θα εκτελεί χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία τους εχθρούς των Μακεδόνων. Ο ίδιος λεέι πως δεν είναι και το προτιμότερο να σκέφθεσαι τους ανθρώπους που έχεις σκοτώσει καθώς στο τέλος θα τρελαθείς. Σε αυτό βοηθάει η μεγάλη κατανάλωση ποτού, κάτι όπως που ο Μαντίθεος δεν ακολουθεί στο βαθμό που ακολουθούσαν οι περισσότεροι στρατιώτες. Μέσα λοιπόν από τις φλόγες του πολέμου βλέπουμε πόσο δραματικά μπορεί να αλλάξει ένας άνθρωπος, και να φονεύει τόσο εύκολα όσο εύκολα προηγουμένως σιχαινόταν και θεωρούσε απάνθρωπες τέτοιου είδους πράξεις. Αυτή είναι και η ιστορία του Μαντίθεου ο οποίος έχοντας χάσει τα αγαπημένα του πρόσωπα (μόνο ο Φίλιππος έμεινε ζωντανός από αυτόν τον πόλεμο) άλλαξε γνώμη και δεν γύρισε πίσω στην Μακεδονία με μισθούς πολλών ετών, κάτι το οποίο ζητούσε η μητέρα του, αλλά αποφάσισε να ακολουθήσει τον στρατό του Αλεξάνδρου στην νέα εκστρατεία, αυτή της Ινδίας.

The ninth gate

Ένα βράδυ καθώς έβλεπα τηλεόραση πέτυχα σε ένα κανάλι μία ταινία. Από το ύφος της υπέθεσα πως μάλλον πρόκειται για thriller ή ταινία μυστηρίου. Ήταν το "The Ninth Gate" (η ένατη πύλη) του Roman Polanski με πρωταγωστή τον ταλαντούχο Johnny Depp. Ως φίλο των ταινιών μυστηρίου, τρόμου, thriller η ταινία μου τράβηξε το ενδιαφέρον και ήθελα σαφώς να τη δω από την αρχή έως το τέλος καθώς εκείνη την ημέρα για διάφορους λόγους δεν μπόρεσα και μάλιστα καν δεν ήξερα την ονομασία της ταινίας! Φυσικά ρώτησα, έψαξα στο διαδύκτιο και έμαθα πράματα σχετικά με την ταινία και λίγο πριν τα Χριστούγεννα την κατέβασα και την είδα. Χωρίς να είμαι ο πιο ειδικός πάνω στις ταινίες, κάθε άλλο, το αντίθετο μάλιστα, και χωρίς να ξέρω τα αντικειμενικά κριτήρια που κάνουν μια ταινία καλή ή αριστούργημα προσωπικά το "the ninth gate" μου άρεσε πολύ την θεωρώ πολύ καλή ταινία μυστηρίου και την συνιστώ στους φίλους του είδους.

Σύμφωνα με το σενάριο της ταινίας ο Dean Corso (Johnny Depp) ένας διανομέας σπάνιων και συνήθως παλαιών βιβλίων προσλαμβάνεται από εναν μάλλον πλούσιο βιβλιόφιλο, τον Boris Balkan (Frank Langella) προκειμένου να διαπιστώσει την γνησιότητα ενός βιβλίου του 17ου αιώνα του "the nine gates of the kingdom of shadows" ή στα λατινικά "De Umbrarum Regni Novem Portis" του Ιταλού Aristide Torchia (δεν πρόκειται για ιστορικό πρόσωπο) ο οποίος εξαιτίας του έργου αυτού καταδικάστηκε σε θάνατο από την ιερά εξέταση και κάηκε στην πυρά. O Balkan διαθέτει ένα από τα τρία διασωσμένα αντίτυπα ενώ τα άλλα δύο βρίσκονται στην Πορτογαλία και Γαλλία στην κατοχή των Victor Fargas και της βαρόνης Kessler αντίστοιχα. Μάλιστα το αντίτυπο του Balkan, πριν το δώσει στον προαναφερθέντα, το είχε στην κατοχή του ένας άλλος βιβλιόφιλος ονόματι Andrew Telfer. Ο Telfer αφού έδωσε, το αντίτυπο του the nines gates of the kingdom of shadows, στον Balkan, λίγο μετά κατά περίεργο τρόπο αυτοκτοτόνησε (η ταινία ξεκινα με την αυτοκτονία του Telfer).

info!*η Γαλλίδα Emmannuele Sagnier που στην ταινία υποδύεται την μυστηριώδη κοπέλα. Για την κοπέλα που υποδύεται στην ταινία πιστεύεται πως πρόκειται για μετενσάρκωση του διάβολου ή κάποιου δαίμονα ο οποίος μάλιστα δείχνει να έχει ερωτευτεί τον Corso!! Γιατί όμως τον βοηθάει;; ίσως ο Balkan εάν έκανε την τελετή στο ερηπωμένο κάστρο με όλες τις γνήσιες και όχι παραποιημένες γκραβούρες να έκανε τον διάβολο δέσμιο του και να τον ήλεγχε.

info!*Το κάστρο όπου στην ταινία έγινε η τελετή από τον Balkan και από το οποίο εισήλθε ο Corso στην ένατη πύλη είναι υπαρκτό. Βρίσκεται στην ΝΔ Γαλλία, κοντά στα Πυρηναία και ονομάζεται Puivert. Ήταν ένα από τα κάστρα των "Καθαρών" μίας αίρεσης που καταδικάστηκε από την καθολική εκκλησία.

info!*Πηγή έμπνευσης για την δημιουργία του φανταστικού Torchia ίσως να είναι ένα ιστορικό πρόσωπο, ο Ιταλός Giordano Brunno, μυστικιστής και φιλόσοφος, που προκάλεσε με τα έργα του την οργή της καθολικής εκκλησίας. Κάηκε στην πυρά το 1600.

O Corso πέρα από τις Η.Π.Α. (Νέα Υόρκη) θα ταξιδέψει σε Ισπανία (Τολέδο), Πορτογαλία (Σίρτια) και Γαλλία (Παρίσι). Σε όλη του αυτή τη διαδρομή τον ακολουθεί μία μυστηριώδης κοπέλα (Emmannuele Seigner) που μάλλον τον βοηθά και δείχνει να έχει υπερφυσικές ικανότητες. Ο Corso στην ερευνά του μελετά τις εννιά γκραβούρες που έχει κάθε αντίτυπο και τις συγκρίνει μεταξύ τους. Διαπιστώνει πως κάποιες γκραβούρες, διαφορετικές σε κάθε βιβλίο έχουν κάτω την υπογραφή LCF, δηλαδή lucifer! Ο Corso καταλαβαίνει πως ο συνδιασμός των εικόνων αυτών κρύβει ένα μήνυμα αλλά ή έννατη γκραβούρα με LCF λείπει. Eν τω μεταξύ η γυναίκα του Andrew Telfer, η Lianna Telfer, κλέβει το αντίτυπο που είχε ο Corso στο ξενοδοχείο που διέμενε στο Παρισι (τα άλλα δύο είχαν καεί, με τις γκραβούρες που είχαν την υπογραφή LCF να έχουν αφαιρεθεί, ενώ οι κατοχοί τους Victor Fargas και βαρόνη Kessler να έχουν σκοτωθεί) για να το χρησιμοποιήσει σε μία σατανική τελετή που έκανε λίγο αργότερα σε μία έπαυλη ενός μικρού γαλλικού χωριού. Εκεί πήγε ο Corso μαζί με την κοπέλα που είχε υπερφυσικές ικανότητες.

info!* το "the ninth gate" πρωτοκυκλοφόρησε στις 25 Αυγούστου του 1999 σε Γαλλία, Βέλγιο και Ισπανία και έχει μεταγλωτιστεί στα γαλλικά, ισπανικά, πορτογαλέζικα ακόμη και στα λατινικά! Την μουσική της ταινίας έχει γράψει ο κλασικός συνθέτης Wojciech Kilar, γεννημένος στην Πολωνία. Η ταινία είχε συνολικό κόστος παραγωγής 38 εκατομμύρια $ με τα κέρδη της να φθάνουν τα 58,4 εκατομμύρια $.

O Balkan όμως όλο αυτό το χρονικό διάστημα φαίνεται να παρακολουθούσε στενά τον Corso (μάλιστα ο Corso αρχικά πίστευε πως η κοπέλα ήταν άνθρωπος του Balkan) και βρέθηκε και εκείνος στην έπαυλη του γαλλικού χωριού. Κατά την διάρκεια της τελετής μπήκε μέσα και αρπάξε το μοναδικό σωζώμενο αντίτυπο σκοτώνοντας την Liana. Ο Corso πια άρχισε να καταλαβαίνει τι πραγματικά συνέβαινε, ότι δηλαδή ο Balkan ήθελε μέσω του συνδιασμού των εννιά γκραβούρων να φθάσει στην έννατη πύλη της κόλασης και ότι αυτός ήταν που σκότωσε τους Fargas και βαρόνη Kessler. O Corso καταδιώκει τον Balkan και τον βρίσκει σε ένα μεσσαιωνικό κάστρο στην νοτιοδυτική Γαλλία. Εκεί ο Balkan είχε μεν τις ενιά γκραβούρες άλλα η μία ήταν παραποιημένη και χωρίς να ξέρει το παραπάνω έκανε μία τελετή για να ανοίξει την ένατη πύλη βάζοντας φωτιά στον εαυτό του (!) και φυσικά το αποτελέσμα ήταν να πεθάνει. Τελικά ο Corso κατευθυνόμενος από την κοπέλα βρήκε την ένατη, γνήσια, γκραβούρα και εισήλθε στην ένατη πύλη!

Happy new year!

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΕΥΤΙΧΙΣΜΕΝΟΣ Ο ΝΕΟΣ ΧΡΟΝΟΣ!

ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΠΑΝΩ ΑΠ'ΟΛΑ
ΑΓΑΠΗ
ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ:)

Join the army...

Και έφθασε η ώρα που κι εγώ θα πάω στρατό. Παρουσιάζομαι Τρίτη στο Κέντρο Εκπαιδεύσεως Μηχανικού στο Ναύπλιο (ΚΕΧΜ). Δεν θα πάω μόνος αλλά μαζί και με άλλα παιδιά που παρουσιάζονται εκεί. Όσον αφορά το ίδιο το KEMX γενικά διάβασα και άκουσα καλά λόγια, μάλιστα κάποιος είπε σε 'μένα και άλλα παιδιά πως οι εγκαταστάσεις του KEMX είναι φοβερές και πως είναι από τα καλύτερα στρατόπεδα της Ελλάδας σε αυτόν τον τομέα. Το μόνο που απομένει είναι να πάμε και να δούμε από κοντά, γιατί ο καθένας βλέπει διαφορετικά τα πράματα από έναν άλλο, δηλαδή εδώ υπισέρχετε το στοιχείου του υποκειμενισμού. Πάντως αυτό που είναι σίγουρο είναι πως το στρατόπεδο βρίσκεται σε ωραίο μέρος, το Ναύπλιο. Όποιον και να είπα πως πάω Ναύπλιο μου είπε τα καλύτερα λόγια για αυτό το μέρος και προσωπικά πιστεύω πως είναι πράγματι ωραίο μέρος, κρίνοντας από τις φωτογραφίες που έχω δει, από τα λόγια άλλων, από εντυπώσεις άλλον που πήγαν εκεί ή απλά επειδή έτσι πιστεύω κι εγώ. Καλή θητεία λοιπόν στη σειρά μου, την 306 και παιδιά μη μασάτε και μην ακούτε κανέναν.

5000 επισκέψεις!

Φοβερό και όμως αληθινό, το blog σχεδόν ακριβώς σε ένα χρόνο έφθασε τις 5000 μοναδικές επισκέψεις.


Ελπίζω του χρόνου να γίνουν 10000..

Ουδέν σχόλιο...

Παρακάτω παραθέτω κάποιες εικόνες, αστείες ή όπως αλλιώς θέλετε πείτε τες...















μεγάλες αγάπες









γυναίκες οδηγοί

To ωραίο φύλλο

Παρακάτω παραθέτω κάποιες φωτό με γυναίκες που για εμένα (και όχι μόνο) θεωρούνται ελκυστικές, αυτό που λέμε σου σηκώνεται κάγκελο:

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:

ακόμη και αν είστε κάτω των 18 δείτε, εξάλλου δεν πρόκειτε για τσόντα.

• για ελεύθερη "κατάδυση".

• πες τε το και γκαβλομάνα..

• "σε περιμένω..."
  

• μείγμα ανατολικής και δυτικής ομορφιάς.

• πάρτον από πίσω..........

• Άπω Ανατολή...

• φυσική ομορφιά...!!

• θα το σκίσω..
  

• δηλαδή όρμα.

• μεγάλα βυζά :)

με την τελευταία έχουμε σχεδόν ακριβώς την ίδια ηλικία με διαφορά ελαχίστων ημερών, α τσουφ.

ΤΕΛΟΣ!